• Creating Living Brands

  • Heb je een vraag?
    Bel 055 - 207 0 307

Netwerken is als een barcrawl

Netwerken is als een barcrawl 800 300 Factstory - Hét crossover marketing- en communicatiebureau van Apeldoorn

BLOG – Netwerken

Netwerken is als een barcrawl

Netwerken is als een barcrawl

In september 2013 ging ik voor het eerst alleen op reis. Ik was een paar maanden werkloos en wilde er na de nodige sollicitaties -en afwijzingen- echt even tussenuit. Na weken van overleg met vrienden en het proberen in te passen in andere schema’s was ik er klaar mee: ik ging wel alleen. Een paar dagen Dublin was het plan, want daar was ik na een bezoek of 6 toen al goed bekend mee. Luttele uren en een paar Guinness achter de kiezen later zat ik overmoedig achter de laptop en was ik in no-time een paar vlieg-, bus- en treintickets rijker. Voor Dublin, Belfast én Derry welteverstaan.

De eerste keer

Nog geen maand later stond ik met knikkende knietjes op Schiphol. Klaar voor een week waarin ik vast tig keer zou verdwalen, niemand zou ontmoeten en volop tijd zou hebben om heel eenzaam mijn leven te overdenken. Kortom: een 168 uur durend drama. Gelukkig liep het toch net even anders.

Een week vol nieuwe indrukken, geweldige ontmoetingen en bijzonder weinig ‘me-time’ later stond ik daar namelijk weer, maar dan met een ‘on top of the world’. Deze trip bleek één van de beste beslissingen ooit.

Hostels

Niet voor niets plan ik nog steeds minstens 1 solotrip per jaar in. Ik verblijf dan altijd in hostels. Het is goedkoop, je leert er snel leuke nieuwe mensen kennen en het voelt altijd als ‘thuis’. Eén van de snelste manieren om nieuwe mensen te ontmoeten is door mee te doen met de activiteiten die er georganiseerd worden. De pubcrawl of barcrawl is daar bij uitstek geschikt voor, omdat je met een biertje op nou eenmaal sneller contact durft te maken.

Toronto

Tijdens m’n solotrip naar Toronto afgelopen juni sleepte ik mezelf dan ook – vermoeid en met enige tegenzin-  naar de lobby van het hostel voor een kroegentocht in Kensington area. Van de pakweg 20 hostellers die er stonden te wachten, waren er misschien 5 met elkaar in gesprek. Ik gok dat ze elkaar al eerder ontmoet hadden. De rest wachtte geduldig – en sommigen ietwat zenuwachtig- tot de host van de avond op kwam dagen om ons mee op sleeptouw te nemen. Op zo’n moment vraag je je toch af hoe de barcrawl ooit een succes gaat worden…

Vrienden binnen 100 meter

Simpel. Tussen de deur van het hostel en de eerste kroeg -een wandeling van pak ‘m beet 100 meter- waren de eerste vriendschappen voor de avond al gesloten. Daar kwamen geen briljante openingszinnen, goed geklede mensen of indrukwekkende visitekaartjes aan te pas. Een “Hoi, ik heet … en wie ben jij?” volstaat.

Eerlijk is eerlijk, soms gaat dat heel onhandig. Maar van de 6 mensen met wie ik diezelfde avond de laatste bar uitgeveegd werd (zie foto), kan ik me echt niet meer herinneren hoe de allereerste minuten van de kennismaking verliepen. En zij ongetwijfeld ook niet. Dat doet er ook niet toe. Wat me bij blijft zijn de persoonlijke verhalen en de daaropvolgende dagen waarin we in wisselende samenstellingen met elkaar optrokken. Blij dat zij of ik die eerste stap tóch gezet hadden, op een avond die nog wel zo ‘awkward’ begon.

De netwerkbijeenkomst

Met klanten en collega’s spreken we regelmatig over netwerkbijeenkomsten. Er zijn maar weinig mensen die zich er echt senang bij voelen. Voor de meesten voelt het toch een beetje als die eerste schooldag, waarop je alleen het klaslokaal binnen stapt en maar hoopt dat je snel iemand vindt om de rest van het schooljaar -of in dit geval een avond- een leuke tijd mee te hebben. Wat dat betreft is het net een barcrawl. Want hoewel je het prima redt in je eentje: het is toch wel erg fijn als er iemand is die geïnteresseerd is in wie je bent en wat je doet, los van wie het gesprek start.

Falen zonder dat iemand het ziet

Wie moeite heeft met netwerken zou ik aanraden om eens alleen naar het buitenland te gaan, al is het maar voor een weekend. Of je nou twintiger, dertiger, veertiger of vijftiger bent: ik heb ze in alle soorten en maten ontmoet, óók in hostels. In een andere omgeving, waar je mensen ontmoet die je nooit meer hoeft te zien, is het namelijk net iets minder pijnlijk om te falen. Daar kun je rustig aan je netwerk-skills werken, zonder dat er vrienden, familie of collega’s over je schouder meekijken.

Drempel verlaagd

Of ik netwerken nu net zo leuk vind als een barcrawl? Nee, absoluut niet. En nog steeds gebeurt het dat een kennismaking niet bepaald soepel verloopt. Maar de drempel om op mensen af te stappen die me interessant lijken, is verdwenen. En dat is voor mij genoeg. Het fijne van alleen op reis gaan, is dat je je totaal niet verplicht voelt om met mensen op pad te gaan als je daar geen behoefte aan hebt. Dat kan op een netwerkbijeenkomst net zo goed. Geen mensen waar je een klik mee voelt? Geen probleem. Volgende keer beter. Tot die tijd vermaak je je wel met een interessant programma, een hapje en een drankje. En zie je het echt niet meer zitten, dan ga je toch gewoon naar huis?

Elise van den Hoek, Communicatieadviseur

Elise van den Hoek neemt je mee op de juiste route

055-207 0 307

|

LinkedIn

Chantal Ophuis, Communicatieadviseur

Elise van den Hoek neemt je mee op de juiste route

055-207 0 307

|

LinkedIn